ΤΟ ΜΩΡΟ ΒΓΑΖΕΙ ΔΟΝΤΙΑ... (ΟΔΟΝΤΟΦΥΙΑ: ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ/ΟΔΗΓΙΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ)

Το παιδι βγαζει δοντια.Ταλαιπωρειται και το σπιτι χανει την ηρεμια του για αλλη μια φορα («πανω που ειχαμε τελειωσει με τους κολικους και που ξεκινησε να κοιμαται το βραδυ»).Τα παιδια εμφανιζουν τους νεογιλους και τους μονιμους οδοντες (τα πρωτα και τα δευτερα δοντια δηλαδη).Οι νεογιλοι οδοντες (20 στο συνολο) αρχιζουν να ανατελλουν μετα τον 5^ο μηνα ζωης (συνηθως περι τον 7^ο) και η διαδικασια αυτη ολοκληρωνεται μεχρι την ηλικια των 3 ετων.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ...

Συμπτώματα :

Υπάρχει ευρεία διαφωνια στην διεθνή βιβλιογραφία και τις γνώμες των ειδικων για τον βαθμό στον οποίο η οδοντοφυία οδηγεί σε συστηματικές ή άλλες εκδηλώσεις.

1) Ανησυχία. Εδώ θα συμφωνήσουν μάλλον όλοι. Το μωρό μας θα εμφανίσει έντονη γκρίνια και σιελόρροια. Τα ούλα φλεγμαίνουν (και επομένως πονούν...) .  Στην προσπάθεια του να ανακουφιστεί το μωρό μας δαγκώνει μανιωδώς παιχνίδια,αντικείμενα,δάκτυλα. Η ανακούφιση είναι όμως μόνο πρόσκαιρη.

ΦΑΝΗΚΑΝ....

2) Διάρροιες.  "Τα δόντια κάνουν διάρροιες" .Δεν είναι ακριβώς έτσι. Μπορούν να ισχύουν 3 τινά : α) Η υπερβολική παραγωγή σάλιου οδηγεί το παιδί στο να καταπιεί μια μεγάλη ποσότητα από αυτό. Το σάλιο περνά βεβαίως στον πεπτικό σωλήνα του παιδιού, αναμιγνύεται με το εντερικό περιεχόμενο, με αποτέλεσμα τα κακά του παιδιού να είναι περισσότερο μαλακά σε σύσταση (loose stool). β) Το βρέφος που βρίσκεται σε έντονη φάση οδοντοφυίας (άρα και στρες) είναι περισσότερο επιρρεπές σε λοιμώξεις του εντέρου. γ) Διαρροικές κενώσεις άλλης αιτιολογίας οι οποίες χρονικά συνέπεσαν με την περίοδο της οδοντοφυίας, η οποία κάθε άλλο παρά σύντομη είναι.

3) Πυρετός . Πόσο "βολικό" είναι για τον παιδίατρο σε ένα εμπύρετο επεισόδιο βρέφους να αποφανθεί ότι "μάλλον είναι από τα δόντια" ; Η εντύπωση αυτή έχει περάσει ευρέως και στους γονείς και πολλές φορές αναστέλλουν την εξέταση του παιδιού επάνω στην βάση ότι "το παιδί βγάζει δόντια". Άλλοι πάλι κάνουν λόγο για τον "ιό της οδοντοφυίας" (τον οποίο δεν μπορούν να κατονομάσουν). Μπορούμε ξεκάθαρα να πούμε τα εξης δύο : α) Όπως προαναφέρθηκε, ένα βρέφος σε φάση έντονης οδοντοφυίας είναι περισσότερο επιρρεπές σε λοιμώξεις. Άρα...ο πυρετός ΔΕΝ είναι από τα δόντια σε αυτήν την περίπτωση, απλώς η γενικότερη κατάσταση του βρέφους προδιαθέτει στο να κολλήσει και να εκδηλώσει μια ίωση. β) Σε περιόδους που τα ούλα του παιδιού εμφανίζουν μια εικόνα έντονης τοπικής φλεγμονής, η ουλίτιδα αυτή μπορεί να ευθύνεται (αν και όχι συχνά) για την εκδήλωση ενός χαμηλού πυρέτειου (σχεδόν πάντα < 38) βραχείας διάρκειας. Συνυπολογίστε λοιπόν τα ανωτέρω την επόμενη φορά που θα σκεφτείτε ότι "το παιδί κάνει πυρετό από τα δόντια".

4) Λοιπές εκδηλώσεις . Το βρέφος μπορεί να παρουσιάζει κατά τις εξάρσεις της οδοντοφυίας περιόδους παροξυσμικού βήχα που μπορεί να φτάσουν εως και εικόνα πνιγμονής. Αυτό οφείλεται σε αντανακλαστικά  του οπιθοφάρυγγα και του φάρυγγα από την κατάποση μεγάλων ποσοτήτων σάλιου. Ο βήχας αυτός ΔΕΝ χρειάζεται φάρμακα , σιρόπια, εισπνεόμενα σπρέι. Είναι ΚΑΘΑΡΑ μηχανικής αιτιολογίας και ως τέτοιος θα περάσει μόνο όταν αρθεί το αίτιο που τον προκαλεί. Πολλοί ακόμη αναφέρουν ότι σε περιόδους οδοντοφυίας το μωρό τους εμφανίζει ρινίτιδα (runny nose). Και αυτό οφείλεται σε ευκαιριακές ιώσεις που το παιδί μας μπορεί να περνά κλινικά ή και υποκλινικά (πιο ήπια,δηλαδή) στην περίοδο της οδοντοφυίας. Η αντιμετώπιση επίσης είναι συμπτωματική (ρινοπλύσεις με ορό, καθαρισμός της ρινικής κοιλότητας) και δεν χρήζει φαρμάκων. Κατά την φάση της οδοντοφυίας ακόμη, πολλάκις διαπιστώνουμε ένα περιστοματικό εξάνθημα σε πολλά βρέφη, ιδίως σε αυτά που φέρουν πιπίλα. Περιστοματική κνίδωση (perioral hives) ή εξάνθημα (teething rash) είναι αλλεργικής αιτιολογίας και στην εμφάνιση του προδιαθέτει η διασπορά σάλιου σε όλη την περιοχή με τα χεράκια ή άλλα αντικείμενα. Σε έντονες καταστάσεις ίσως απαιτηθεί αγωγή (αντιισταμινικά). Η τοπική αγωγή είναι συνήθως αρκετή.

PERIORAL HIVES (....αλλά είμαι χαρούμενος !)

Πως μπορουμε να βοηθησουμε το παιδι; 

Εδώ είναι το πεδίο που συνήθως βάζουμε αρκετό νερό στο κρασί μας. Οτιδήποτε βοηθά το παιδί μας αποτελεσματικά (χωρίς βέβαια να βλάπτει) ώστε να μην υποφέρει, το δέχομαστε.

α) Παιχνίδια,κρίκοι οδοντοφυίας : Από το να μασουλά μανιωδώς τα δάκτυλα του ή παιχνίδια του παιδικού δωματίου (κυρίως λούτρινα που συνηθίζουν να μαζεύουν από σκόνη εως μικρόβια από το μεγαλύτερο παιδί ή τους ενήλικες), συμπαθούμε περισσότερο ειδικούς κρίκους οδοντοφυίας οι οποίοι είναι γεμάτοι από ημίρρευστο υλικό. Όταν ο κρίκος μπει στο ψυγείο, το υλικό καταψύχεται με αποτέλεσμα όταν το μωρό δαγκώνει τον κρίκο το ψύχος αυτό μεταφέρεται στα ούλα καταπραύνοντας την φλεγμονή και προκαλώντας ένα ευχάριστο αίσθημα δροσιάς σε ένα στόμα που "φλέγεται".  Σημείωση : Το να πάρουμε για το μωρό μας ένα χαζό παιχνιδάκι με ωραίο σχήμα και χρώμα το οποίο η αλυσίδα παιχνιδίων έχει βαφτίσει " κρίκο οδοντοφυίας" είναι απολύτως θεμιτό (το έχουμε κάνει όλοι...) , αλλά δεν μπορούμε να πουμε ότι βοηθούμε το παιδί μας με τον πιο ορθό τρόπο. Πάντως, ότι βοηθά και δεν βλάπτει, είναι καλοδεχούμενο.

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ 8. ΒΟΛΕΥΕΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΗΜΑ, ΒΟΛΕΥΕΙ ΣΤΟ ΔΑΓΚΩΜΑ !

β) Τζελ οδοντοφυίας . Είναι σκευάσματα με καθαρά τοπική αναισθητική δράση τα οποία παρέχουν μόνο πρόσκαιρη ανακούφιση. Τα gel δεν είναι ιδανικά σαν λύση. Καλύπτουν περιορισμένα και η δράση τους διαρκεί λίγο. Πολλές φορές βλέποντας το μωρό να υποφέρει, οι γονείς το παρακάνουν αλοίφοντας τα ούλα του μωρού πολύ συχνά και με προοδευτικά αυξανόμενες ποσότητες gel. Τα συστήνουμε όμως κατόπιν δοκιμής.

γ) Παυσίπονα/Αντιφλεγμονώδη. Έρχεται τελευταίο αυτό που έχει την μεγαλύτερη λογική. Αφού τα ούλα πονάνε, θα δώσεις στο παιδί παυσίπονο. Εξηγήσαμε ήδη ότι ο πόνος  στην οδοντοφυία προέρχεται από την έντονη φλεγμονή των ούλων. Η επιλογή λοιπόν του φαρμάκου θα γίνει βάσει της αντιφλεγμονώδους ιδιότητας του. Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα φαίνεται ότι βοηθούν περισσότερο από την παρακεταμόλη. Στην χώρα μας κυκλοφορούν για παιδιά δύο σκευάσματα ιμπουπροφένης (Algofren,Nurofen) και ένα μεφαιναμικού οξέος (Ponstan). Χρησιμοποιούμε τα φάρμακα αυτά ανακουφιστικά στις χαμηλότερες δυνατές συγκεντρώσεις και στην ελάχιστη απαιτούμενη συχνότητα. Για να μην το παρακάνουμε, σε περιόδους εξάρσεων, τα χρησιμοποιούμε σε συνδυασμό με τις δύο πρώτες λύσεις (κρίκους,gel).

Κλείνουμε ως συνήθως με λίγες πινελιές :

ü                  Κανείς δεν θέλει να βλέπει το παιδί του να υποφέρει. Να ξέρετε όμως ότι η οδοντοφυία είναι μια διαδικασία φυσιολογική που την έχουν περάσει όλα τα παιδιά του κόσμου. Να είμαστε οπλισμένοι με αγάπη και υπομονή.

ü                Κλείστε τα αυτιά σας στις "φαεινές" ιδέες της γιαγιάς και της γειτόνισσας.

ü               Υπάρχουν παθολογικές καταστάσεις οι οποίες εκδηλώνονται με καθυστερημένη ανατολή οδόντων (αβιταμινώσεις,συστηματικά νοσήματα, ραχίτιδες). Δεν μας ενδιαφέρει λοιπόν ΚΑΘΟΛΟΥ εαν το μωρό μας έβγαλε δόντια πιο νωρίς ή πιο αργά από το μωρό της κολλητής μας. Εαν όμως έχει κλείσει τους 11 μήνες ζωής χωρίς οδοντοφυία επισκεπτόμαστε τον παιδίατρο μας.

      Επειδή η οδοντοφυία πολλές φορές ταυτίζεται χρονικά με την έναρξη των στερεών τροφών στα παιδιά μας, δείτε και εδώ  :   http://drharitos.blogspot.gr/2016/05/6.html

ΩΤΙΤΙΔΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ : ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΥΤΙ ΠΟΝΑΕΙ !

Η ΩΤΙΤΙΔΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ !

Η ωτίτιδα είναι η λοίμωξη του αυτιού του παιδιού μας. Το αυτί πρέπει να το χωρίσουμε στα δύο: Στο εξωτερικό (έξω ους) το οποίο περιλαμβάνει το τμήμα από την αρχή του πτερυγίου και όλο τον έξω ακουστικό πόρο που τερματίζει στο τύμπανο(το μωβ στην εικόνα). Το μέσο ους ξεκινά απο το τύμπανο και είναι ουσιαστικά μια κοιλότητα (το πράσινο στην εικόνα) . Υπάρχει βέβαια και το έσω ους, αλλά αυτό επί του παρόντος (για την ωτίτιδα) δεν μας ενδιαφέρει. Παρατηρώντας την εικόνα, αδιαφορείστε για τα πολλά που γράφει, αλλά εστιαστείτε σε αυτό το σωληνάκι που ξεκινά από το μέσο αυτί (ΕΥΣΤΑΧΙΑΝΗ ΣΑΛΠΙΓΓΑ) και καταλήγει στην μύτη του παιδιού.

Ωχου,μας ζάλισες θα μου πείτε...μάθημα ανατομίας θα κάνουμε ; Οχι , αλλά για να καταλάβει ένας γονιός την ωτίτιδα πρέπει να του εξηγήσει κάποιος 1-2 λεπτομέρειες. Που τελικά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ λεπτομέρειες...

Πάμε στην ουσία. Η ωτίτιδα με βάση αυτά που είπαμε,λοιπόν, μπορεί να είναι εξωτερική ή μέση.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ: Είναι μια συνηθισμένη κατάσταση. Συνιστά φλεγμονή του έξω ακουστικού πόρου (το μωβ) . Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι :
Α) Πόνος . Φλεγμονή σημαίνει πόνος . Συνήθως ανταποκρίνεται καλά στα παυσίπονα.
Β) Έκκριση υγρού στον πόρο (γι'αυτό και η εξωτερική ωτίτιδα λέγεται και "εκκριτική") , το οποίο συνήθως είναι κίτρινο. Ανησυχούμε εαν είναι ιδιαίτερα πηχτό (πυώδες) ή πράσινο και εξαιρετικά δύσοσμο (ψευδομονάδα;). Το υγρό εξωτερικά μπορεί να μην είναι απόλυτα εμφανές την δεδομένη χρονική στιγμή που θα δούμε το παιδί μας. Μπορεί να δούμε όμως το πτερύγιο του αυτιού λερωμένο με υγρό που ξεράθηκε ή να δούμε το μαξιλαράκι του να έχει μια "στάμπα" από το υγρό που έτρεξε το βράδυ.
Γ) Βαρηκοία αγωγιμότητας . Το παιδί δεν ακούει καλά αφού ο ακουστικός πόρος είναι γεμάτος με υγρό, ο οποίος ταμπονάρει τον ήχο . Λογικό.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΕΠΑΘΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΩΤΙΤΙΔΑ;

Α) Κρατάει υγρασία ο έξω ακουστικός πόρος. Στα βιβλία αναφέρεται ο όρος "το αυτί του κολυμβητή". Η υγρασία είναι σοβαρός τοπικός προδιαθετικός παράγοντας για λοιμώξεις. Καταλαβαίνουμε λοιπόν οτι τα παιδιά που πάνε στο κολυμβητήριο έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν εξωτερικές ωτίτιδες. Και ότι αυτές σε όλα τα παιδιά είναι πολύ συχνότερες το καλοκαίρι.

Β) Τραυματισμός του αυτιού από αντικείμενα. Τα μικρά παιδιά έχουν την κακή συνήθεια να σκαλίζουν το αυτί τους. Και όταν μιλάμε για παιδιά, δεν εννοούμε το ξύσιμο με το δάκτυλο. Το μολύβι,ο συνδετήρας,ένα πλαστικό παιχνιδάκι είναι όλα άριστα εργαλεία σκαλίσματος. Κατά την ωτοσκόπηση, έχω δει μέσα σε αυτί παιδιών δημοτικού (!!!) μια μικρή μπίλια, κομμάτι από τσίχλα, μυτούλα από σπασμένο μολύβι και ένα μυγαράκι...

Χεεεει! Την εψαχνα αυτην την πετρουλα παντου !!!

Γ) Το παιδί έχει μια χρόνια αλλεργία ή δερματική πάθηση που ευνοεί την εγκατάσταση των μικροβίων (ή μυκήτων) στον έξω ακουστικό πόρο.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΩΤΙΤΙΔΑ:

Α) Αφαιρώ τυχόν ξένα σωμάτα. Καθαρίζω το αυτί εαν χρειάζεται.

Β) Σπάνια θα χρειαστεί αντιβίωση από το στόμα. Χρησιμοποιούμε κυρίως τοπική αγωγή (σταγόνες) που μπορεί να είναι παυσίπονες , ή κορτιζόνη (ηρεμεί την φλεγμονή) ή και να περιέχουν αντιβίωση. Πολλές φορές θα περάσει και από μόνη της. Απλώς δίνουμε παυσίπονα μέχρι να συμβεί αυτό για να μην ταλαιπωρείται το παιδί.

Η ΜΕΣΗ ΩΤΙΤΙΔΑ

Εδώ τα πράγματα είναι λίγο πιο πολύπλοκα. Και αυτή είναι μια συχνή κατάσταση. Εδώ ο μηχανισμός όμως είναι διαφορετικός. Όταν αυτή η ευσταχιανή σάλπιγγα (για αυτό και επιμείναμε παραπάνω) βουλώσει ή εμφανίσει οίδημα, είναι πολύ εύκολο να μαζευτεί υγρό ΠΙΣΩ από το τύμπανο και να επιμολυνθεί. Πως βουλώνει η ευσταχιανή σάλπιγγα ; Σκεφτείτε... Είπαμε ότι καταλήγει στην μύτη , άρα μύξα ! Τόσο απλό . Οι μητέρες δεν γνωρίζουν την λεπτομέρεια. Θα σου πουν όμως ότι "το παιδί έχει πολλές μύξες και φοβάμαι μην μου το γυρίσει σε ωτίτιδα!" . Έχουν απόλυτο δίκιο. Το παιδί με υπερτροφικές αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) ή/και αλλεργίες έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσει απόφραξη/οίδημα της ευσταχιανής.

Συμπτώματα:

Α) Πόνος στο αυτί. Ωτίτιδα χωρίς πόνο, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Β) Πυρετός. Ωτίτιδα χωρίς πυρετό , ΥΠΑΡΧΕΙ ! Εαν ο πυρετός είναι υψηλός (άνω του 39) μπορεί να μαρτυρά σοβαρή λοίμωξη και αυτό θα επηρεάσει την επιλογή του αντιβιοτικού μας σχήματος.
Γ) Αίσθημα βάρους στο αυτί (μεγαλύτερα παιδιά θα μας πουν ότι αισθάνομαι το αυτί μου ότι είναι γεμάτο,ότι "κάτι έχει μέσα") και βαρηκοία λόγω του υγρού.
Δ) Γενικό αίσθημα κακουχίας (μίζερο το παιδί,του φταίνε όλα) ή ακόμα και εμφάνιση εμέτων.
Ε) Το παιδί μπορεί συνέχεια να "σκαλίζει" ή να κρατάει συνέχεια το αυτί του

ΘΕΡΑΠΕΙΑ:

Α) Εδώ σχεδόν πάντοτε θα χρειαστούν αντιβιοτικά. Ιδίως σε μικρά παιδιά (< 2 ετών) και σε περιπτώσεις που ο πόνος ή ο πυρετός είναι αρκετά έντονος . Συχνά αίτια είναι ο πνευμονιόκοκκος και ο μη τυποποιημένος αιμόφιλος . Λιγότερο συχνά η Μοραξέλλα η καταρροική και η Μπρανχαμέλλα.
B) Aπό όσα ήδη είπαμε, καταλαβαίνει ο καθένας ότι το να δώσουμε αντιβίωση χωρίς να προσπαθήσουμε επίμονα να ξεβουλώσουμε την μύτη του παιδιού, είναι μάταιο.
Γ) Οι σταγόνες σχεδόν ποτέ δεν έχουν θέση εδώ.

ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ;

Α) Πάντα! Πόνεσε το αυτί; Πρέπει να πας στον γιατρό. Γιατί δεν μπορείς να ξέρεις την ακριβή εικόνα του αυτιού του παιδιού. Είναι εξωτερική ωτίτιδα ; Είναι μέση; Έβαλε κάτι το παιδί στο αυτί; Είναι ένας πρόσκαιρος ερεθισμός και θα περάσει από μόνος του; Αυτά θα τα αποκαλύψει μόνο η ωτοσκόπηση.
Β) Εξαίρεση: Εαν δούμε ότι το παιδί είναι μπουκωμένο και εμφανίζει έναν πόνο πρόσκαιρο στο αυτί και η γενική του κατάσταση είναι πολύ καλή , μπορούμε να ξεβουλώσουμε την μύτη του παιδιού και να περιμένουμε.

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ:

Α) Ρήξη τυμπάνου . Το υγρό που μαζεύτηκε πίσω από το τύμπανο πιέζει λίγο λίγο και τελικώς σπάζει το τύμπανο. Καθώς πιέζει , ο πόνος γίνεται αφόρητος. Με το που το τύμπανο σπάσει όμως,η πίεση εκτονώνεται και το παιδί "ηρεμεί". Το τύμπανο θα επουλωθεί σταδιακά από μόνο του. Επανειλλημένα επεισόδια όμως μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη τρύπα στο αυτί του παιδιού. Που είναι βέβαια μια ανοικτή πόρτα για το μέσο αυτί για παθογόνα και άλλους ερεθιστικούς παράγοντες.

Β) Επανειλλημένες ωτίτιδες μπορούν να οδηγήσουν σε έκπτωση της ακοής του παιδιού, βάζοντας έτσι εμπόδια στην φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού (ομιλία,επικοινωνία).
Γ) Εμφάνιση μαστοειδίτιδας. Το μικρόβιο μπορεί να επεκταθεί στην μαστοειδή απόφυση (το κοκκαλάκι πίσω από το αυτί) και να δημιουργήσει μια πολύ σοβαρή φλεγμονή, η οποία σχεδόν πάντοτε θα χρειαστεί νοσηλεία σε νοσοκομείο.

ΜΑΣΤΟΕΙΔΙΤΙΔΑ: Τμημα της περιοχης αυτης εμφανιζει ερυθροτητα, πόνο στην τοπική πίεση. Λόγω του οιδήματος το πτερύγιο του αυτιού προέχει ("πετάει").

ΜΑΣΤΟΕΙΔΙΤΙΔΑ ακόμη πιο χαρακτηριστική !

MYΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΤΙ

1. Τα μικρά παιδιά θα κάνουν πιο εύκολα μέσες ωτίτιδες από τα μεγάλα. Αυτό οφείλεται στην ανατομία της ευσταχιανής σάλπιγγας. Όταν το παιδί είναι μικρό, αυτή είναι πολύ κοντή και πολύ πιο οριζόντια (άρα είναι πολύ πιο έυκολο να βουλώσει!).
2. Διάγνωση στο περίπου ή στο ακριβώς ; Πολλοί γιατροί αρκούνται στο να πουν " το αυτί του παιδιού είναι κόκκινο,θα πάρεις αντιβίωση". Αυτό είναι το "στρίβειν δια του αρραβώνος". Να ζητάτε την ακριβή διάγνωση του παιδιού σας. Είναι μέση ή εξωτερική ωτίτιδα; Ή απλά ένα αυτί "μπουκωμένο" (καταρροικό) ; Και τα τρία κόκκινα είναι και η αντιμετώπιση τους είναι τελείως διαφορετική. Καλό είναι στο βιβλιάριο του παιδιού να περιγράφονται και τα ωτοσκοπικά ευρήματα ούτως ώστε ο ίδιος ο γιατρός να μπορεί να κάνει ένα σωστό follow up του παιδιού. Ή εαν τύχει ένας άλλος παιδίατρος να εξετάσει το παιδί, να μπορεί να σχηματίσει μια πληρέστερη εικόνα για το πως ήταν το αυτί του παιδιού. Πώς είναι το τύμπανο ; Εισέχει ; Προέχει ; Έμφανίζει φυσαλίδες ; Έχει αιμάτωμα ; Έχει νεόπλαστα αγγεία ; Το υγρό πίσω του είναι διαυγές ή σκούρο ; Σχηματίζει επίπεδο ; Οι γονείς δεν οφείλουν να γνωρίζουν τίποτε από αυτά, βέβαια, αλλά ο παιδίατρος - το οφείλει στο παιδί- να τα καταγράψει στο βιβλιάριο του.
3. Το ανεμβολίαστο παιδί κινδυνεύει από ωτίτιδες 100 φορές παραπάνω από ένα εμβολιασμένο.
4. Η ωτίτιδα δεν κολλάει από παιδί σε παιδί ! Αυτό που κολλάει είναι το παθογόνο που μπορεί να ευθύνεται για το μπούκωμα του παιδιού (και που βέβαια μπορεί να οδηγήσει σε ωτίτιδα).
5. Δεν χρησιμοποιούμε μπατονέτες (ούτε ασφαλείας).
6. Στα μικρά βρέφη η ωτίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί με έντονο (ανεξήγητο για τους γονείς) κλάμμα, κακουχία, άρνηση λήψη τροφής.

Καλοδεχούμενες ενστάσεις,απορίες,σχόλια.

"ΑΣΕ ΜΑΣ ΡΕ ΑΓΙΕ ΒΑΣΙΛΗ. ΕΧΩ ΩΤΙΤΙΔΑ ΣΟΥ ΛΕΩ!!!!"

ΛΙΓΟ ΨΗΛΟΤΕΡΑ

Σημερα που είναι ημερα αγιασμου για τα παιδια μας στο σχολειο τους , ας καθησουμε ένα λεπτο να σκεφτουμε όλα εκεινα τα παιδακια στις γωνιες του κοσμου που ΘΕΛΟΥΝ , αλλα ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να πανε . Γιατι (πολύ απλα) ο πολεμος , ανεχεια , η εκμεταλλευση των "μεγαλων" εχουν αλλα σχεδια για εκεινα . Και ποιο καλυτερο μετρο για την χειραγωγηση των μαζων , παρα η αρνηση παροχης μορφωσης και "οριζοντα" . Γιατι "τα γραμματα" είναι οριζοντας , είναι φως . Αλλα να... βλέπεις ...το σκοταδι εξυπηρετει ! "Εκεινους" . Όχι εμας . Όχι τα παιδια ΜΑΣ . Γιατι τα παιδια ολου του κοσμου είναι ΚΙ ΑΥΤΑ δικα μας παιδια . Αυτή είναι η ευχη μου για τον επομενο χρονο . Περισσοτερα σχολεια , περισσοτερα γραμματα για τα παιδια . Εμεις μειναμε αμορφωτοι (ή στην καλυτερη μετεξεταστέοι) , δεν μας αξιζει τιποτα καλυτερο . Σε εκεινα ομως , αξιζουν τα παντα !Για να αλλαξει αυτος ο αθλιος κοσμος , για να δουμε  επιτελους τον ηλιο και να σηκωθούμε λιγο ακομα , λιγο ψηλοτερα .

Αφιερωμένο στα παιδια μας (που ΔΕΝ τον διδάσκονται) το στιχακι του Σεφερη :

" Λίγο ακόμα
θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν' ανθίζουν
τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο
τη θάλασσα να κυματίζει
λίγο ακόμα,
να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα. "

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ !

ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ; ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ Η ΛΕΞΗ ; ΠΟΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ;ΠΟΙΑ ΟΧΙ ;

Πνευμονία...η λέξη που στο άκουσμα της οι γονείς τρέμουν .
Στην ανακοίνωση της διάγνωσης της απαντούν : "Πνευμονία ; Και τώρα γιατρε , τι θα κάνουμε ;"

Δύο είναι τα προβλήματα που περιστοιχίζουν τον "μύθο" της πνευμονίας :
Πρώτον , η έλλειψη σαφών εξηγήσεων στους γονείς για την θεραπεία,την πορεία και τις τυχόν επιπλοκές της. Ο ισχυρισμός : "Πνευμονία. Να πάτε στο νοσοκομείο για ενδοφλέβια αντιβίωση" , στην πλειονότητα των περιπτώσεων αφενός δεν είναι επιστημονικά ορθός και αφετέρου δημιουργεί ένα κλίμα πανικού στους γονείς και τους κάνει να αισθάνονται "αβοήθητοι".
Δεύτερον , η ατελής θεραπεία της σε εξωτερική βάση με απρόσφορα σχήματα αντιβιώσεων και επαναλαμβανόμενες ακτινογραφίες θώρακος , δημιουργεί έναν αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών και την εντύπωση στους γονείς ότι το παιδί "δεν εξελίσσεται καλά" . Σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις , η ανασφάλεια δευτερογενώς θα οδηγήσει ούτως ή άλλως στο νοσοκομείο , με το παιδί ήδη ταλαιπωρημένο και με πολύτιμο χρόνο να έχει χαθεί.

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΧΑΜΗΛΑ ΣΤΟΝ ΕΠΙΠΟΛΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ

Όλα αυτά δημιουργούν το εύλογο ερώτημα : Ποιά πνευμονία πρέπει να νοσηλευτεί και ποιά μπορεί να επιχειρηθεί να θεραπευτεί στο σπίτι ;

1. Πνευμονίες σε βρέφη (ηλικίες κάτω του έτους) χρήζουν απαραίτητα νοσηλείας . Τα βρέφη πέραν από την απαραίτητη αντιβιοτική αγωγή , χρειάζονται νοσοκομειακή υποστήριξη με την χορήγηση ενδοφλεβίων υγρών . Το βρέφος με πνευμονία θα είναι σχεδόν βέβαια επηρεασμένο . Αρνείται να φάει και συχνά να ενυδατωθεί . Το γεγονός αυτό θα επιδεινώσει την ήδη διαμορφωμένη επιβαρυμένη γενική κατάσταση . Έχει αυξημένες ανάγκες σε υγρά και ενδεχομένως ανάγκες σε οξυγόνο . Στο σπίτι ΔΕΝ θα μπορέσουμε να το χειριστούμε , να το βοηθήσουμε αποτελεσματικά . Το σημαντικότερο όμως όλων,είναι οτι αυτή η κατηγορία των παιδιών κινδυνεύει από διεισδυτικές λοιμώξεις από τα παθογόνα που προκαλούν την πνευμονία τους ευθύς εξαρχής (πχ . πνευμονιόκοκκος ) . Αυτό καθιστά την καλλιέργεια αίματος ως εξέταση επιτακτική , αφού αυτή ενδέχεται έστω και σε ένα μικρό ποσοστό να απομονώσει το υπέυθυνο παθογόνο και να μας υποδείξει τις ευαισθησίες του στις αντιβιώσεις που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε. Η καλλιέργεια αίματος γίνεται μόνο σε επίπεδο νοσοκομείου με συνθήκες αντισηψίας. ΠΡΟΣΟΧΗ ! Αρνητική καλλιέργεια αίματος δεν σημαίνει ότι το παιδί δεν έχει μικρόβιο , αφού αυτό δεν είναι πάντα εύκολο να απομονωθεί (1 στις 7 περιπτώσεις μόνο, μικροβιακών πνευμονιών, θα συνοδευτούν από θετική καλλιέργεια). Ακόμη ,τα βρέφη έμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά ΕΠΙΠΛΟΚΩΝ από πνευμονίες (πλευρίτιδα , συλλογή πύου , αποστήματα) , γεγονός που καθιστά την παρακολούθηση τους κατά την διαδρομή της θεραπείας τους πολύ σημαντική .

ΤΟ ΒΡΕΦΟΣ ΜΕ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΟΞΥΓΟΝΟ...ΑΡΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!

2. Ένα σημαντικό κριτήριο που θα μας οδηγήσει στην παραπομπή του παιδιού στο νοσοκομείο , είναι η γενική του κατάσταση , η οποία συνήθως είναι ενδεικτική (όχι αποδεικτική) της βαρύτητας της λοίμωξης. Υπάρχουν παιδιά με πνευμονία τα απλώς πυρέσσουν και βήχουν . Υπάρχουν όμως και παιδιά που αρνούνται να φάνε , ακόμη και να πιούν νερό . Υπάρχουν παιδιά επηρεασμένα , νωθρά , παιδιά που φαίνονται πραγματικά πολύ άρρωστα , τα οποία θέλουν όλη την ημέρα να κοιμούνται . Τα παιδιά αυτά χρειάζονται υποστήριξη εντός του νοσοκομείου.

3. Υπάρχουν παιδιά που παρά την αντιβιοτική αγωγή δεν απυρετούν εντός 3 ημερών . Και αυτά έχουν ένδειξη να νοσηλευτούν . Γιατι ; Αστοχία της αντιβιοτικής αγωγής μπορεί να σημαίνει 4 πραγματα :
α) Δεν επιλέξαμε ευθύς εξαρχής την σωστή αντιβιοτική αγωγή ανάλογα με την ηλικία και την κλινική εικόνα του παιδιού.
β) Το παιδί παρά την αγωγή έχει εμφανίσει ΗΔΗ κάποια επιπλοκή , γεγονός που καθιστά την θεραπεία με από του στόματος αγωγή, δυσχερής .
γ) Το παιδί προσβλήθηκε από κάποιο ανθεκτικό στέλεχος μικροβίου το οποίο δεν ανταποκρίνεται στα συνήθη αντιβιοτικά . Οι πιθανότητες αυτό να συμβεί είναι τόσο μεγαλύτερη , όσο συχνότερα δίνουμε για διαφόρους λόγους αντιβίωση στο παιδί μας (ενίοτε αχρείαστα,θεωρώντας την πανάκεια) . Επίσης είναι πολύ μεγαλύτερες σε παιδιά ορισμένων κατηγοριών (ανοσοκατεσταλμένα) , αυτό όμως είναι μια ειδική περίπτωση . Αυτά τα παιδιά , ούτως ή αλλώς , χρειάζονται σχεδόν πάντα νοσηλεία...Το παιδί με ανθεκτικό στέλεχος χρειάζεται επιτακτικά την καλλιέργεια αίματος και θεραπεία με αντιβιοτικά ευρύτερου φάσματος , δηλαδή νοσοκομείο !

ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΔΙΝΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ , ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ

δ) Το παιδί εμφανίζει ΙΟΓΕΝΗ πνευμονία , η οποία (ως ίωση που είναι) δεν επηρεάζεται από την χορήγηση αντιβιοτικών . Αυτή η πνευμονία θα κάνει τον κύκλο της . Υπάρχει η προχωρημένη άποψη (την οποία η ιστορία μας έδειξε ότι σε μερικές περιπτώσεις πρέπει να την ασπαζόμαστε) ότι μια ιογενής πνευμονία μπορεί να είναι χειρότερη από μια μικροβιακή. Περίεργο ε; Μα οι ιογενείς έχουν κατά κανόνα πολύ ελαφρύτερη εικόνα ! Βεβαιώς,συμφωνώ . Άλλα σε πολλές μικροβιακές πνευμονίες βλέπουμε το παιδί με τις πρώτες 2-3 δόσεις αντιβίωσης να απυρετεί ΕΝΤΕΛΩΣ . Όταν όμως η αντιβίωση "δεν πιάνει" ; Γιατί είπαμε,είναι ιος...Τότε το παιδί μπορεί να κάνει μια εβδομάδα πυρετό και εμείς εν τω μεταξύ να μην μπορούμε να του παρέχουμε τίποτα παραπάνω από απλή υποστήριξη (τροφή,υγρά,αντιπυρετικά) . Οι ιογενείς πνευμονίες κατά κανόνα ΔΕΝ θα χρειαστούν νοσηλεία σε νοσοκομείο,εκτός εαν ο πυρετός παρατείνεται και καθώς περνούν οι μέρες το παιδί ταλαιπωρείται. Να μην ξεχνάμε επίσης ότι παράταση του πυρετού στις ιογενείς πνευμονίες ή επιδείνωση της κλινικής εικόνας , μπορεί να σημαίνει επιλοίμωξη από κάποιο μικρόβιο. Άρα,μέχρι το παιδί να απυρετησει , δεν μπορούμε να εφησυχάζουμε.

ΙΟΓΕΝΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ; ΑΝΤΙΠΥΡΕΤΙΚΑ,ΠΟΛΛΑ ΥΓΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗ...

 4. Η πλειοψηφία των πνευμονιών ΔΕΝ θα χρειαστεί νοσηλεία στο νοσοκομείο. Θεμελιώδους σημασίας όμως είναι η ακριβής διάγνωση και η εξωνοσοκομειακή φροντίδα , παρακολούθηση και θεραπεία του παιδιού .

Κλείνοντας , επισημαίνουμε (και καταρρίπτουμε) τους βασικότερους μύθους που επικρατούν στην κοινή γνώμη για την πνευμονία .

• Η πνευμονία δεν είναι το τέρας του Λοχ Νες...είναι μια λοίμωξη του αναπνευστικου . Έχει διάγνωση,πρόγνωση,θεραπεία και επιπλοκές όπως ΟΛΕΣ οι άλλες λοιμώξεις . Εμφανίζει ιδιαιτερότητες τις οποίες ηδη εξηγήσαμε , αλλά εαν την προσεγγίσουμε σωστά , οι πιθανότητες να την αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά είναι πάρα πολύ καλές.
• Πνευμονία χωρίς πυρετό , δεν υπάρχει ! Μια και μόνο σπάνια εξαίρεση : οι χλαμυδιακές της νεογνικής και πρώτης βρεφικής ηλικίας .
• Εαν το παιδί κάνει μπάνιο με κρύο νερό , ή αν βγει με λουσμένο κεφάλι έξω , ή αν καθήσει σε ρεύμα αέρα , θα κρυολογήσει . ΔΕΝ θα πάθει πνευμονία !

• Το ότι ένα παιδί είναι "καθαρό" με το ακουστικό , δεν αποκλείει την ύπαρξη πνευμονίας . Υπάρχουν βαρύτατες πνευμονίες οι οποίες θα αργήσουν να εμφανίσουν ακροαστικά ή τελικώς θα εμφανίσουν δυσανάλογα ακροαστικά με την βαρύτητα της λοίμωξης (πχ. μια βαριά πνευμονία μπορεί να εμφανίσει πολύ λίγα - μη εντυπωσιακά- ακροαστικά ευρήματα).

• Ισχύει και το ανάποδο : Μια πνευμονία με πάρα πολλά ακροαστικά , ενδέχεται να είναι απλή , ιδίως σε μεγαλύτερα παιδιά.
• Η ακτινογραφία δεν μπορεί να ξεχωρίσει πάντα μια μικροβιακή από μια πιο απλή ιογενής πνευμονία . Υπάρχουν ιογενείς πνευμονίες που "βγάζουν" ακτινογραφίες που μιμούνται αυτές των μικροβιακών. Η κλινική εικόνα του παιδιού σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος θα μας βοηθήσει,όμως.

ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΛΕΙΠΕΙ ΣΧΕΔΟΝ Ο ΜΙΣΟΣ ΔΕΞΙΟΣ ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ ! ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΔΕΝΟΙΟ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΥΡΕΤΟ ΑΛΛΑ ΣΕ ΚΑΛΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Η ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΑΥΤΗ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΜΙΑ ΑΤΥΠΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΑΠΟ ΜΥΚΟΠΛΑΣΜΑ ΣΕ ΜΑΘΗΤΗ ΤΗΣ Α' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΒΗΧΑ ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΔΕΚΑΤΑ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΝ ΑΡΡΩΣΤΟ !

Η ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΑΥΤΗ ΜΟΙΑΖΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ "ΒΑΡΙΑ" ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΣΕ ΜΑΘΗΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

• Πνευμονία που θεραπεύεται ανεπίπλεκτα,δεν θα αφήσει "κουσούρι" στο παιδί .
• Πυρετός και ΤΑΧΥΠΝΟΙΑ σε ένα παιδί , πρέπει να θεωρείται πνευμονία μέχρις αποδείξεως του εναντιου.
• Ο βήχας της μικροβιακής πνευμονίας είναι συνήθως σύντομος (κοφτός) και ξηρός . Ο βήχας όμως μπορεί (όπως και τα ακροαστικά) να κάνει την εμφάνιση του αρκετά αργότερα από την εμφάνιση του πυρετού , είτε και αυτός να μην είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακός . Άρα πυρετός ΧΩΡΙΣ βήχα , μπορεί να είναι πνευμονία !

Όταν η πνευμονία εντοπίζεται χαμηλά (βάσεις του πνεύμονα) μπορεί να προβάλλει με πυρετό και πονόκοιλο . Και μόνο ! "Τι πνευμονία μας λες γιατρέ μου ;;; Την κοιλίτσα του πιάνει το παιδί..." . Υπάρχουν (κάμποσα) παιδιά που ανοίχτηκαν για σκωληκοειδίτιδα και τελικώς είχαν πνευμονία δεξιάς βάσης . Φυσικά , η πρώτη σκέψη σε πυρετό+πονόκοιλο θα είναι πάντα η γαστρεντερίτιδα , αλλά και η πνευμονία είναι πάντα "στο παιχνίδι" .

Η ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ

ΥΓ . Έχουμε πει οτι το ιστολόγιο αυτό "ανήκει" στους γονείς . Προσπαθούμε λοιπόν πάντα να χρησιμοποιούμε την απλούστερη δυνατή γλώσσα και να είμαστε όσο περισσότερο γίνεται πρακτικοί . Σκοπός του άρθρου δεν είναι να "διδάξει" την πνευμονία . Είναι απλά να περάσει 1-2 μηνύματα τα οποία ενδεχομένως ξεδιαλύνουν τυχόν απορίες , όπου αυτές υπάρχουν . Αυτό καθιστά την σύνταξη του επίπονη , γιατί στην ιατρική το χάος είναι εύκολη υπόθεση...η απλότητα όμως και η αμεσότητα κατακτώνται δύσκολα . Θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα άλλων site και ιστολογίων , δηλαδή να πάρουμε ΕΤΟΙΜΟ ένα άρθρο για τις πνευμονίες και να το αντιγράψουμε εδώ. Τι στην ευχή όμως θα χρησίμευε ; 

ΕΓΚΥΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ; ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ !

Τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται να κάνουν οι έγκυες τους καλοκαιρινούς μήνες;  Ορισμένοι  κανόνες που θα πρέπει να ακολουθούν  κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είναι οι εξής:

Μαμά και "μωρό" κολυμπάνε 2 σε 1

• Προτιμήστε τις πρωινές ώρες για τις  καθημερινές σας δουλειές, όταν οι θερμοκρασίες είναι ακόμα σχετικά χαμηλές.• Αποφύγετε να κυκλοφορείτε κατά τις μεσημεριανές ώρες, οπότε και η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες αλλά και σε ατμοσφαιρικούς ρύπους είναι αυξημένη.
• Σε περίπτωση καύσωνα φροντίστε να βρίσκεστε σε κλιματιζόμενο ή σε δροσερό, καλά αεριζόμενο χώρο.
• Σε περιπτώσεις που δε μπορείτε να αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο, χρησιμοποιείστε καπέλο και ελαφρά ρούχα, τα οποία κατά προτίμηση να καλύπτουν όλο το σώμα.
• Προτιμήστε τα ανοιχτόχρωμα λινά και βαμβακερά υφάσματα.
• Κάντε συχνά δροσερά ντους.
• Όταν κάθεστε φροντίστε τα πόδια σας να βρίσκονται ψηλά, για να αποτραπεί η δημιουργία οιδημάτων (πρήξιμο) των κάτω άκρων.
• Κοιμηθείτε τα μεσημέρια.
• Να ενυδατώνεστε συχνά με τη λήψη άφθονων υγρών.
• Αν νιώσετε κούραση και εξάντληση μην επιμείνετε να ολοκληρώσετε τη δραστηριότητα σας. Ξεκουραστείτε σε δροσερό χώρο και πιείτε άφθονα υγρά.
• Στην αρχή της εγκυμοσύνης παρουσιάζεται συχνά έντονη φαγούρα (εξαιτίας των ορμονικών αλλαγών), η οποία γίνετε εντονότερη το καλοκαίρι, λόγω της ζέστης και του ιδρώτα. Τα χλιαρά ντους και η χρήση ενυδατικής κρέμας μπορούν να σας ανακουφίσουν.
• Για τις διακοπές σας αποφύγετε προορισμούς, που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε μαιευτήριο ή νοσοκομείο.
• Για τις μετακινήσεις σας προτιμήστε μέσα μεταφοράς που διαθέτουν κλιματισμό. Αν πρόκειται να κάνετε μακρινές διαδρομές, φροντίστε ανά μια με δυο ώρες, να σταματάτε για να περπατήσετε για λίγο.


Άσκηση και θάλασσα

• Αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο. Η ηλιοθεραπεία απαγορεύεται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η ηλιακή ακτινοβολία επιβαρύνει το κυκλοφορικό σύστημα της εγκύου αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης φλεβίτιδας. Τα αυξημένα επίπεδα μελανίνης, μπορούν να προκαλέσουν την εμφάνιση σκούρων κηλίδων στο πρόσωπο. Τέλος, η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει συσπάσεις της μήτρας και σε ακραίες περιπτώσεις να οδηγήσει σε αποβολές ή πρόωρο τοκετό.• Η κολύμβηση αποτελεί πολύ καλή άσκηση στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η έγκυος θα πρέπει να κολυμπάει πάντοτε με την παρουσία συνοδού, ο οποίος θα μπορεί να βοηθήσει σε περίπτωση που χρειαστεί. Επιλέξτε καθαρές και όχι πολυσύχναστες παραλίες . Η κολύμβηση θα πρέπει να αποφεύγεται όταν υπάρχει κύμα.
• Τα θαλάσσια σπορ δεν επιτρέπονται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
• Αλλάξτε μαγιώ αμέσως μετά το μπάνιο και μην κάθεστε πάνω στην άμμο, για να προφυλαχθείτε από την ανάπτυξη κολπίτιδας και μυκητιάσεων.
• Αν γυμνάζεστε ή και για το περπάτημα, προτιμήστε τις πρωινές ή βραδινές ώρες.
• Χρησιμοποιήστε αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας, τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από την έκθεση στον ήλιο.
• Είναι απαραίτητο κατά τη διάρκεια της οποιασδήποτε μορφής άσκησης να ενυδατώνεστε με άφθονα υγρά, σε συχνά χρονικά διαστήματα.


Διατροφή
• Είναι απαραίτητο να ενυδατώνεστε συχνά, πίνοντας δροσερό νερό και χυμούς.
• Αποφεύγετε την κατανάλωση αναψυκτικών, που περιέχουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης και θερμίδων.
• Μην καταναλώνετε μεγάλες ποσότητες φρούτων και παγωτού, γιατί περιέχουν πολλά σάκχαρα. 
• Αποφύγετε την κατανάλωση αλκοόλ.
• Μειώστε την κατανάλωση του αλατιού, για να αποφύγετε την κατακράτηση υγρών και τη δημιουργία οιδημάτων.
• Φροντίστε τα τρώτε πολλά μικρά γεύματα σε τακτικά χρονικά διαστήματα. Το δείπνο θα πρέπει να είναι δυο με τρεις ώρες πριν το βραδινό σας ύπνο και να συνοδεύεται από κάποιο γαλακτοκομικό προϊόν, καθώς το ασβέστιο που περιέχουν τα γαλακτοκομικά φαίνεται ότι διευκολύνει τον ύπνο.

ΠΟΛΥΦΑΡΜΑΚΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ; ΑΝΤΙΒΙΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ; ΣΚΟΤΩΝΩ ΤΗΝ ΜΥΓΑ ΜΕ ΜΥΓΟΣΚΟΤΩΣΤΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΒΟΜΒΑ.

Ενα απο τα συχνοτερα προβληματα που αντιμετωπιζουμε στην παιδιατρικη ειναι η χρηση φαρμακων απο συναδελφους  σε βαθμο δυσαναλογο με το προβλημα του παιδιου.Το παιδι μπαινοντας στον ιατρειο μπορει ευκολοτατα να φορτωθει με 5 και 6 διαφορετικα φαρμακα ακομη και για κατι απλο,για μια "αθωα" ρινιτιδα λογου χαρη.Τα ιδια 5 και 6 φαρμακα ο ιδιος γιατρος θα τα δωσει και σε μια κριση ασθματος και σε μια λοιμωξη του αναπνευστικου και σε μια αλλεργικη αντιδραση...

Τελικως μεσα σε αυτο τον συρφετό πολυφαρμακίας που στην ευχη κρυβεται η παιδιατρικη;Το ιστορικο,η κλινικη εξεταση,η ορθη διαγνωση,η ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ θεραπεια ; Απαντω: ΠΟΥΘΕΝΑ! Στην Παιδιατρικη ΔΕΝ εχουμε την πληθωρα των φαρμακων που χρησιμοποιει ο παθολογος.Και ευτυχως! Τι εχουμε; Αντιβιώσεις,κορτιζόνη,αντιισταμινικά,εισπνεόμενα.Και αυτα δινονται αφειδως.Καθε φαρμακο εχει ενδειξεις.Πρεπει ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ να το δωσεις εκει κι εκει και για αυτον τον ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ λογο.Στην περιοχη μας ομως,οι ενδειξεις εχουν γινει λαστιχο!Ο κανονας ειναι απλος:ΟΛΑ-ΠΑΝΤΟΥ! Ο κερδισμενος: Ο ειτε ανασφαλης-ειτε αδαής-γιατρος ο οποιος με αυτην την τακτικη "καλυπτει" παν ενδεχομενο!Δεν χρειαζεται να "σκασει" για να ανακαλυψει με ακριβεια απο τι πασχει ο μικρος ασθενης.Εδωσε-εδωσε και ειναι "σε ολα μεσα"! Η μανα; Συνηθως ευχαριστημενη! Αισθανεται οτι το παιδι της ετυχε της δεουσας προσοχης και ναι...δεν λαθεψε.Το παιδι ειχε ΟΝΤΩΣ προβλημα και καλα εκανε που το πηγε στον γιατρο.Δεν ηταν ενα απλο συναχι,μια ιωση της πλακας....ειναι κατι πραγματικα σοβαρο...πως αλλιως να εξηγηθουν οι δυο τσαντες φαρμακα που την εβαλε ο γιατρος να παρει! Και πως αλλιως θα γινοταν το παιδι καλα; Σε δυο μερες το παιδι θα ειναι πολυ καλυτερα και ο σκοπος αγιαζει τα μεσα! Στην συντριπτικη πλειοψηφια των περιπτωσεων,βεβαια, το παιδι θα βελτιωνοταν απο μονο του,ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟ,αλλα ποιος τα σκεφτεται εκ των υστέρων αυτα;

Γιατρός είσαι . Γιατί να σου είναι τόσο δύσκολο να βρεις τον στόχο ;

Τα παραδείγματα καθημερινά και ενδεικτικά :

1. Μια απλη ιωση. Σαν καμμια δεκαρια που θα περασει καθε παιδι ΚΑΘΕ χρονο! Εχουμε και λεμε: Ενταξει...εχει πυρετο.Θα το παμε στον γιατρο,ΟΚ.Πως αλλιως θα ειμαστε βεβαιοι οτι ειναι μια απλη ιωση και τιποτε αλλο; Ειπε ο γιατρος ιωση; Αρκεί..Λιγη υποστηρικτικη αγωγη (διατροφη-πολλα υγρα-μετρα προφυλαξης) , παρακολουθηση για τυχον επιπλοκες και αυτο ηταν! Ο γιατρος ομως αρχιζει : Εχει μυξα; Βαλε στην μυτη λιγο Otrivin,τωρα που το σκεφτομαι κανε το καλυτερα αναμιξη με κανενα κολλυριο για τα ματια.Εχει και λιγο βηχα ; Δηλαδη ΚΑΙ μπουκωμα ΚΑΙ βηχα; Παρε και ενα αντιισταμινικο γιατι μπορει να ειναι αλλεργια.Και ας μην εχει ακροαστικα...ξεκινα εισπνεομενα,εχετε κανει και παλιοτερα,θα το βοηθησουν το παιδι.Και ενα σιροπακι για το βηχα για να καθαρισει απο τις εκκρισεις μια ωρα αρχυτερα.Τωρα....αν δεις οτι ο πυρετος σε δυο μερες δεν υποχωρησει (υπαρχουν ιωσεις που ευκολα μπορουν να κανουν 7 ημερες πυρετο) ξεκιναμε και μια αντιβιωση. Κανενα προβλημα. Και ναι...το καταλαβατε : Το παιδι ΘΑ γινει καλα.

"Πρέπει να τα πάρω όλα , ΠΑΛΙ;"

2. Ασθματικη κριση. Παλι ξεκινησε ο γνωστος βηχας του παιδιου.Θα ξεκινησουμε σπρει,αλλα θα το παμε στον γιατρο πιο πριν για να μας πει ακριβως που βρισκομαστε.Μεχρι εδω καλα. Τα δυο αγαπημενα σπρει,το μπλε και το πορτοκαλι.ΟΚ.Θα χρειαστουμε και λιγη κορτιζονη;Μπορει.Καποιοι πιο ευφανταστοι θα προσθεσουν και τριτο σπρει ή θα κρατησουν την κορτιζονη για μια εβδομαδα και βαλε! Καποιοι θα κινηθουν στο αλλο ακρο.3-4 μερες κορτιζονη και σταδιακή μείωση! Ο απολυτος αυτοσχεδιασμος.Στο παιδι με ασθμα συχνα συνυπαρχουν αλλεργιες.Το ξερουν ολοι.Ατοπικη δερματιτιδα,τροφικες αλλεργιες,αλλεργικη ρινιτιδα.Συχνα δεν σημαινει παντα. Ομως,να σου και το αντιισταμινικο,να σου και ενα κορτιζονουχο σπρει για την μυτη ή Otrivin και εαν κρατησει λιγο παραπανω και μια αντιβιωση "για να προφυλαξει το αναπνευστικο" του παιδιου.Τι ειπατε; Ξαναγυρισαμε στο "κουστουμι" του πρωτου παραδειγματος ; Χμμμμ....μαλλον ναι.

3. Αλλεργικη ρινιτιδα. Ξεκινησαν τα μπουκωματα του παιδιου.Γνωστη κατασταση.Και αρχισε να βηχει κιολας.Θα το παμε στον γιατρο για να σιγουρευτουμε οτι αυτος ο βηχας δεν συνοδευεται απο ακροαστικα.Ως εδω καλα.Ο γιατρος ακουει το παιδι.Ειναι "καθαρο".Ολο το προβλημα ειναι "απο ψηλα".Ρινίτιδα.Αλλεργική; Ίσως.Τα αντιισταμινικα σαφώς και έχουν θέση.Και ένα κορτιζονούχο σπρει για την μύτη.Μήπως όμως το παιδί χρειαστεί και βοήθεια από λίγη κορτιζόνη συστηματικά ; Η μύξα ίσως δεν είναι εντελώς διαυγής. Πιθανότατα θα έχει θέση και μια αντιβίωση για να "προλάβουμε" τις καταστάσεις. Και τυχόν επιμονή του βήχα στο αλλεργικό παιδί είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε εισπνεόμενα.

Διαπιστώνουμε τελικώς με λύπη , ότι στο τέλος της ημέρας , όλες οι καταστάσεις εξισώνονται στο χωνευτήρι της πολυφαρμακίας και όλο αυτό απεικονίζει γλαφυρά την "κατάντια" της καθημερινής παιδιατρικής πράξης .Εαν μπει μια μύγα στο δωμάτιο,απλά θα ανοίξεις το παράθυρο και θα περιμένεις για να βγει και πάλι έξω . Εαν αυτό δεν γίνει , θα την χτυπήσεις απαλά με την εφημερίδα ή την μυγοσκοτώστρα.Έτσι δεν είναι ; Έτσι δεν θα κανες ; Θα ήταν όμως λογικό να την χτυπήσεις με βαριοπούλα στον τοίχο για να την σκοτώσεις ή να ρίξεις στο δωμάτιο μια πυρηνική βόμβα ; Οχι . Δεν θα το έκανες ποτε ! Γιατί τότε επανειλλημένα επιτρέπεις να το κάνουν κατ'αντιστοιχία στον οργανισμό του παιδιού σου ; Γιατί εκεί σου φαίνεται λογικό να εξαπολύεις όλο το οπλοστάσιο ακόμη και για τα μικρότερα προβλήματα ;

Δεν θα σκότωνες ποτέ έτσι μια μύγα που μπήκε στο δωμάτιο , έτσι δεν είναι ;

 Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε με παραδείγματα...αλλά τι νόημα θα είχε; Εξάλλου είναι πράγματα που όλοι τα γνωρίζουμε . Γι' αυτό και η ευθύνη που φέρουμε είναι μεγάλη ούτως ή άλλως. Το γεγονός ότι είναι ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας την κάνει πολύ παραπάνω από αυτό.Την καθιστά αβάσταχτη. Και εμάς υποχρεωμένους να αλλάξουμε μυαλά . Σήμερα .

Συγκλονιστικό: 3χρονο αγοράκι λίγο πριν ξεψυχήσει «Θα σας μαρτυρήσω όλους στο Θεό»

Συγκλονιστικό: 3χρονο αγοράκι λίγο πριν ξεψυχήσει «Θα σας μαρτυρήσω όλους στο Θεό»

Τι είπες αγόρι μου ! Και πόσο δίκιο έχεις .... (συγγνώμη για την παρένθεση,επιστρέψτε τώρα σε οτι κάνατε και ξεχάστε εντός δύο λεπτών το τι συμβαίνει σε παιδιά που έρχονται και φέυγουν από αυτόν τον κόσμο τόσο ανώφελα. Παιδιά που γεννιούνται 2 ώρες με το αεροπλάνο μακριά από τα δικά μας...)

"Θα σας μαρτυρήσω όλους στο Θεό...θα του τα πώ όλα !" 

ΕΜΠΥΡΕΤΟ + ΠΟΝΟΛΑΙΜΟΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ= ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑ ;

Μια από τις συχνότερες αιτίες επίσκεψης στον παιδίατρο,ιδίως κατά τους χειμερινούς μήνες,είναι ο πονόλαιμος που συνοδεύεται από πυρετό.Ο συνδυασμός ανησυχεί συνηθέστατα τους γονείς και εγείρει διάφορα ερωτηματικά που έχουν ριζώσει στο DNA της Ελληνίδας μάνας εδώ και δεκαετίες...Θα μπορεί να φάει το παιδί ; (το βασικό πρόβλημα της ελληνίδας μάνας) . Έχει πύον ο λαιμός ; Πόσες μέρες πυρετό θα μου κάνει ; Περνάει χωρίς αντιβίωση ; (εδώ πολλές ρωτούν και απαντούν μόνες τους - "χωρίς αντιβίωση δεν γίνεται καλά") , κτλ...κτλ...

Ο πονόλαιμος είναι πεδίον δόξης λαμπρό για κάθε παιδίατρο,αφού το περιστατικό κατά βάσην είναι εύκολο.Το αξιοπερίεργο είναι ότι σε κάτι πραγματικά τόσο απλό, βλέπουμε τόσους πολλούς αυτοσχεδιασμούς και ημίμετρα.

1) Ο παιδίατρος γενικεύει και αποφεύγει να βάλει μια σαφή διάγνωση. Έχουμε την τύχη να ασκούμε παιδιατρική σε μια εποχή που οι γονείς των παιδιών είναι νέοι και καλλιεργημένοι.Δεν είμαστε στο 1960 που η μάνα ζούσε πίσω από τον κόσμο και τα λόγια του ιατρού ήταν δυσνόητα και "δόγμα".Οι σημερινοί γονείς έχουν πολλές γνώσεις,προβληματίζονται,συζητούν με φίλους,σερφάρουν το διαδίκτυο.Είναι ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΟ να τους εξηγήσεις και να γίνεις αντιληπτός.Και έχουν κάθε δικαίωμα να γνωρίζουν.Από την επαφή μου μαζί τους,έχω διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι βιώνουν ένα έλλειμα πραγματικής επικοινωνίας με τον παιδίατρο τους και συχνά αισθάνονται μπερδεμένοι και ανασφαλείς κινούμενοι ανάμεσα σε παιδίατρο,ίντερνετ και φίλων.

Εν μέσω ενός τέτοιου κλίματος,ο παιδίατρος όλως περιέργως λειτουργεί αντιφατικά.Χρησιμοποιεί υπεραπλουστευμένους και νεφελώδεις όρους. "Το παιδί έχει τον λαιμό του"  ή το κλασσικό "Έχει κόκκινο λαιμό".Οι όροι "ιογενής κυνάγχη" , "στρεπτοκοκκική φαρυγγοαμυγδαλίτιδα" φαίνεται πως είναι μόνο για τα βιβλία.Διαφωνώ.

2) Ο γονιός έχει εκπαιδευτεί με τον λάθος τρόπο από τον παιδίατρο και έχει συνηθίσει να συμβιβάζεται με την γενίκευση. "Το παιδί έχει τον λαιμό του" , λοιπόν. Αρκεί. Το προσπερνάμε και πάμε στο δια ταυτα . "Θέλει αντιβίωση ;" . Η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου δολλαρίων. Ο παιδίατρος είναι ελεύθερος να αυτοσχεδιάσει κατα το δοκούν.Εξάλλου,τα κατάφερε να μην δεσμεύεται από καμμία διάγνωση. Μπορεί να δώσει λοιπόν αντιβίωση ή να μην δώσει.Και αν δώσει (που δυστυχώς αυτή είναι η συνήθη τακτική) , να δώσει όποια θέλει! Η οποία δεν συμπίπτει πάντα με το "όποια πρέπει". Ο ιδιώτης παιδίατρος θα βάλει με ευκολία νερό στο κρασί του. Θα "ψυχανεμιστει" την μάνα που εχει απέναντί του και δεν "θα της χαλάσει την καρδιά".Η μανα θα του τονίσει : "Εγώ γιατρέ το ξέρω το παιδί μου.Χωρίς αντιβίωση δεν γίνεται καλά!" .Ή  "το ίδιο είχαμε και πριν από 3 μήνες και η αντιβίωση το βοήθησε να το ξεπεράσει" .Ή "και εγώ είχα τα ίδια πριν από μια εβδομάδα και ο παθολόγος μου έδωσε κατευθείαν αντιβίωση.Αλλιώς ακόμη θα σερνόμουν." Αυτά ο γενικός παιδίατρος τα ακούει καθημερινά.Και σταδιακά υποκύπτει για χάρην "του πελάτη". Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιέζουν τον παιδίατρο τους να τους δώσει αντιβίωση , ούτε εκείνοι που τον αλλάζουν με κάποιον άλλο,πιο "συγκαταβατικό"και πρόθυμο να ικανοποιήσει τα "θέλω" τους.

3) Το παιδί λοιπόν,συνήθως,είναι καταδικασμένο να πάρει αντιβίωση . Ποιά όμως ; Εδώ πολλές φορές οι ενδείξεις,οι ευαισθησίες και οι αντοχές επιμελώς παραβλέπονται. Πάλι στο πλαίσιο "ικανοποίησης πελατών "... "Εμείς γιατρέ μου δεν την πίνουμε αυτή.Θέλουμε την άλλη με γεύση φράουλα" . "Γιατρέ μου,αυτή η πενικιλλίνη που μας λες είναι τέσσερις φορές την μέρα για δέκα ημέρες.Την κολλητή μου ο δικός της παιδίατρος της έδωσε για λαιμό μια άλλη που είναι μόνο μια φορά την ημέρα για τρεις μέρες.Και ο μικρός της έγινε μια χαρά.Αυτήν θέλουμε!" . Κάπως έτσι φτάνουμε να δίνουμε ότι ναναι,όπως ναναι.Και επειδή συνηθέστατα το παιδί δεν έχει τίποτε άλλο παρά μια απλή ίωση (η οποία θα περνούσε και από μόνη της) το παιδί με την οποιαδήποτε αντιβίωση ήθελε η μητέρα γίνεται καλά...Το κέρδος είναι τριπλό.Το παιδί έγινε καλά,η μητέρα είναι ικανοποιημένη,ο παιδίατρος αγαπητός. Σουπερ !

Φιλικά ,θα ήθελα να τονίσω μόνο τα εξής :

• Στατιστικώς,στις δέκα φαρυγγίτιδες που κάνουν πυρετό, μισή με μία είναι αυτές που είναι μικροβιακές και θα χρειαστούν αντιβίωση ! Οι υπόλοιπες είναι απλές ιογενείς λοιμώξεις,απολύτως αυτοπεριοριζόμενες και αυτοιάσιμες.Εξαιρούνται κάποια "ειδικά" παιδιά (με ιστορικό υποτροπιάζουσων αποδεδειγμένων μικροβιακών φαρυγγοαμυγδαλίτιδων,ανοσοκατεσταλμένα παιδιά κτλ).
• Η πιθανότητα μικροβιακής φαρυγγοαμυγδαλίτιδας σε ηλικίες κάτω των 3 είναι εξαιρετικά μικρή.
• Όταν στο παιδί με αμυγδαλίτιδα συνυπάρχουν συμπτώματα και από άλλα όργανα (πχ . ρινίτιδα,έντονος βήχας,επιπεφυκίτιδα κτλ) είναι πιθανότατα ιογενούς αιτιολογίας. 
• Σε κάθε υπόνοια μικροβιακής αμυγδαλίτιδας (στρεπτόκοκκος),είναι απαραίτητο να την επιβεβαιώνουμε με το λεγόμενο strep test.Αυτό θα μας βοηθήσει να την αντιμετωπίσουμε με την απολύτως ενδεδειγμένη αντιβίωση,αλλά και να παρέχουμε ένα επαρκές follow up και οδηγίες για τυχόν απώτερες επιπλοκές (ενδεχόμενο Οξείας Μεταστρεπτοκοκκικής Σπειραματονεφρίτιδας , παρακολούθηση για την εμφάνιση ρευματικού πυρετού κτλ)

STREP TEST : ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΒΟΗΘΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ

• Πύον δεν σημαίνει σώνει και καλά μικρόβιο.Άρα "έχω πύον στον λαιμό" δεν σημαίνει κατ'ανάγκη "πρέπει να πάρω αντιβίωση". Υπάρχουν απλές ιώσεις με εντυπωσιακή εικόνα πύου στα παρίσθμια (έχετε ακουστά την λοιμώδη μονοπυρήνωση ;),αλλά και μικροβιακές λοιμώξεις ΧΩΡΙΣ πυον!

(αυτός ο λαιμός είναι ΓΕΜΑΤΟΣ με πύον,αλλά ΔΕΝ χρειάζεται αντιβίωση! Πώς πείθει κανείς τους γονείς που θα δούν αυτόν τον λαιμό οτι ΟΝΤΩΣ θα γίνει καλά από μόνος του; )

(αυτός ο λαιμός δεν έχει ΚΑΘΟΛΟΥ πύον.Είναι "απλά κόκκινος".Είναι όμως στρεπτόκοκκος! Χρειάζεται αντιβίωση .)

• Η κατάχρηση αντιβίωσης δεν ζημιώνει κανένα άλλο πέρα από τα παιδιά μας.Πέραν από τις παρενέργειες των φαρμάκων (αλλεργίες,γαστρεντερικά ενοχλήματα) με αυτήν την τακτική οδηγούμαστε σε ολοένα και ανθεκτικότερες μορφές μικροβίων στα παιδιά μας.Έτσι,μακροπρόθεσμα,όταν αυτά ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ χρειαστούν αντιβίωση θα έρθουμε σε αδιέξοδο αφού θα χρειαζόμαστε ολοένα και ισχυρότερα αντιβιοτικά ευρέως φάσματος σε ολοένα και μεγαλύτερες δόσεις ή και νοσηλεία σε νοσοκομείο για την λήψη ενδοφλέβιων αντιβιοτικών,ακόμη και για απλές λοιμώξεις που υπο άλλες προυποθέσεις θα μπορούσαν εύκολα να παραμείνουν με θεραπεία από του στόματος στο σπίτι.

 Συμπερασματικά : Οι γονείς οφείλουν στο παιδί τους να μην συμβιβάζονται με γενικότητες και αυτοσχεδιασμούς. Έχουν κάθε δικαίωμα (αν όχι υποχρέωση) να ζητούν μια σαφή διάγνωση και ένα σαφές πλάνο από τον γιατρό τους. Από κει και πιο κάτω,ο λόγος ανήκει μόνο στον παιδίατρο,ο οποίος υπεύθυνα και ανεπηρέαστα,μακριά από πελατειακές λογικές , με μόνο γνώμονα το συμφέρον και το καλό του μικρού ασθενή θα πρέπει να προσπελάσει διαγνωστικά και θεραπευτικά το ζήτημα με τον καλύτερο και πληρέστερο τρόπο. Η φαρυγγίτιδα δεν είναι το τέλος του κόσμου .Είναι όμως μια καλή αρχή για να ασκήσουμε μια σωστή,νοικοκυρεμένη και υπεύθυνη παιδιατρική.Αξίζει στα παιδιά μας κάτι λιγότερο;

ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΠΥΡΕΤΟ ; ΠΟΣΟ ΚΑΛΑ ΤΑ "ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΤΕ" ;

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ :  http://drharitos.blogspot.gr/2015/05/blog-post.html

ΤΟ ΚΟΛΙΜΠΡΙ ΜΠΟΡΕΙ...ΕΣΕΙΣ ; 

Σε εναν κοσμο ανθρωποφαγων -και εννοοω τους αγριους των πολυεθνικων που εκμεταλλευονται τον τριτο κοσμο,αποψιλωνοντας τα προιοντα της γης του για 3 μπολ χυλο και 1 μπουκαλι ποσιμο νερο- κατι ελαχιστο που μπορουμε να κανουμε ολοι μας,ειναι να καταναλωνουμε προιοντα Fair Trade με το χαρακτηριστικο σηματακι.Τα προιοντα αυτα υποδηλωνουν την σχετικα δικαιη αποδοση αμοιβης στους γεωργους των αναπτυσσομενων χωρων...εν ολιγοις ενα "λογικο" κομματι απο τα χρηματα που θα δαπανησουμε καταβαλλεται στους νομιμους δικαιουχους του,σε ανθρωπους φτωχους που μοχθουν για να καλλιεργησουν την γη τους κατω απο αντιξοοες συνθηκες και να θρεψουν τα παιδια τους.

Ναι! Καποιοι βιαζεστε να μου πειτε οτι ειναι ακριβοτερα.Ειστε οι ιδιοι που οταν πατε στο μπαρακι πινετε ενα δευτερο κι ενα τριτο ποτο,κι αν το αξιζει...κερνατε και την μπαργουμαν ενα σφηνακι.Ειστε οι ιδιοι που θελετε 150 ευρω το μηνα για τσιγαρα και αλλα 100 γιατι (διατηρωντας την συνηθεια που ειχατε και στο χωριο σας) καθε πρωι δεν μπορειτε να ξεκινησετε την μερα σας αν δεν παρετε εναν Freddo cappuccino caramel απο τον Mikel.Ε λοιπον,σας ενημερωνω οτι τα Fair Trade προιοντα ειναι ΕΛΑΧΙΣΤΑ πιο ακριβα ή και καθολου.Στο σπιτι μου παντοτε υπαρχει ζαχαρη,κρακερς,γαλλικος καφες και τσαι με το σημα Fair Trade.Δεν εσωσα και τον πλανητη βεβαια,αλλα δεν συνεβαλλα ωστε να συνεχισει ο βιασμος του τριτου κοσμου.Εχω βρεθει στην Κευλανη σε φυτειες τσαγιου Αγγλικων συμφεροντων και σε φυτειες Fair Trade των ντοπιων.Το "Αγγλικο" τσαι ; Ακριβοτερο. Οι εργατες εκει ; Χειροτερα απο σκλαβοι.

Θα σωσει μια συσκευασια τσαι τον πλανητη ; Η ενας γαλλικος καφες απο την Νικαραγουα ; Απαντω με ενα παιδικο παραμυθι απο την Μαδαγκασκαρη...

"Μια φορα στο δασος του Ανταναναριβο ξεσπασε μια μεγαλη πυρκαγια που εκαιγε τα παντα.Ολα τα ζωα φυγαν εντρομα.Μονο το μικροσκοπικο κολιμπρι πηρε με το ραμφος του μια σταγονα νερο,πεταξε πανω απο την φωτια και αφησε την μικρουλα σταγονα να πεσει.Επιστρεφοντας το κολιμπρι,ο μικρος λεμουριος ξεσπασε σε δυνατα γελια! - Χαχαχα,ανοητο κολιμπρι,ειπε.Περιμενεις να σβησεις μια τοοοσο μεγαλη φωτια με μια τοσο δα μικρη σταγονα ; - Αποκλειεται,απαντησε λυπημενο το κολιμπρι.Αλλα αυτο το λιγο που μπορουσα εγω σαν κολιμπρι...το εκανα ! "

ΚΑΤΟΥΡΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΤΣΙΜΠΗΜΑΤΟΣ...ΑΜΜΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΣΟΥΧΤΡΕΣ ; (καλοκαιρινό θέμα!)

Είναι κλασσική η εικόνα του παιδιού στην θάλασσα που μόλις έχει τσιμπηθεί από έντομο ή θαλάσσιο ζώο,να το βάζουν οι γονείς να κατουρά το χέρι του...

Αν τους ρωτήσεις,θα σου πουν : "Τα τσίσα έχουν αμμωνία και βοηθά να ηρεμήσει η περιοχή από το τσίμπημα".Σε αυτό εν μέρει έχουν δίκιο.

Κάπως έτσι οι ελληνικές πλαζ γεμίζουν με παιδιά τσιμπημένα και κατουρημένα...άσε που κάποια από αυτά τελικώς θα κάνουν αναφυλαξία (τζάμπα το κατούρημα,δηλαδή?).

Τι ισχύει τελικά?

Τα ούρα φυσικά έχουν αμμωνία.Για την ακρίβεια,ουρία που ακολούθως διασπάται σε αμμωνία.Σε αυτην οφείλεται και η χαρακτηριστική οσμή που παρατηρείται στα δημόσια ουρητήρια,σε μέρη δηλαδή που σε αντίθεση με το σπίτι του,δύσκολα κανείς βρίσκει τον στόχο!Η αμμωνία (ΝΗ3),το γνωρίζουμε από την βιοχημεία,είναι διάλυμα βάσεως.'Αρα,απλά πολύ απλά,μπορεί εν μέρει να εξουδετερώσει τα οξέα.Το κατούρημα λοιπόν,ΜΠΟΡΕΙ να είναι χρήσιμο,σε περιπτώσεις δήγματος από είδος που καταλείπει στο σώμα μας δηλητήριο στην μορφή του οξέος.

              'Ενα τέτοιο καλό και συχνό παράδειγμα είναι η μέλισσα,που με τσίμπημα της καταλείπει τον ασκό της εντός του σημείου του δείγματος και απελευθερώνει στην κυκλοφορία μας ΟΞΥ .Εκεί μάλιστα.Πραγματικά το να κατουρήσουμε το σημείο του δήγματος (ή να το περάσουμε με στικ αμμωνίας από το φαρμακείο-όχι και το πιο χρήσιμο σκεύασμα του κόσμου,βέβαια) μπορεί να ωφελήσει σε έναν βαθμό,αφού μερικώς θα εξουδετερώσει μια ποσότητα δηλητήριου-οξέος που απελευθερώθηκε τοπικά!Το ίδιο ισχύει και για μερικά θαλάσσια είδη (τσούχτρες).

             Οι σφήκες όμως,που επίσης ενδημούν στις ελληνικές παραλίες,είναι μια τελείως διαφορετική υπόθεση.Γιατί 1ον...μπορούν ΕΠΑΝΕΙΛΛΗΜΕΝΑ να τσιμπήσουν το θύμα τους , και γιατί 2ον , το δηλητήριο που απελευθερώνουν με κάθε τσίμπημα είναι διάλυμα βάσεως (και όχι οξέως). 'Αρα η αμμωνία είναι άχρηστη (βάση με βάση).Εκεί,όσο περιέργο φαίνεται σε αρκετό κόσμο,εξουδετερώνουμε το τσίμπημα χρησιμοποιώντας ΟΞΥ!Ναι...οξύ!Εντάξει...όταν λέμε οξυ,δεν εννοούμε κάποιο ισχυρό οξύ.Εννοούμε ξύδι ή λεμόνι.Για να αντιδράσει με το διάλυμα βάσης που είναι το συγκεκριμένο δηλητήριο.'Ετσι στην ίδια πλάζ,μπορούμε να έχουμε παιδιά κατουρημένα,παιδιά ξυδάτα και παιδιά λεμονάτα!

            Αυτό που πρέπει να καταστεί σαφές,είναι ότι το κατούρημα ή το ξύδι δεν μπορούν να αποτελούν μέτρα θεραπείας ή πρόληψης της αναφυλαξίας.Ούτε καν οι κορτιζονούχες αλοιφές, οι οποίες αργούν να δράσουν και έχουν ρόλο σε ελαφρύτερες και συνήθως τοπικές αντιδράσεις.'Οταν όμως δούμε το παιδί μας , μετά από δήγμα εντόμου ή θαλασσίου ζώου να εκδηλώνει ραγδαία ευρείας κλίμακας συμπτώματα ή εκδηλώσεις από άλλα συστήματα (πχ.αναπνευστικό-δύσπνοια,σιγμός,εισολκές , γαστρεντερικό-κοιλιακό άλγος,έμετοι , καρδιαγγειακό-προλιποθυμικά επεισόδια,υπόταση) , αλλά και εκδηλώσεις όπως αφωνία,οίδημα του προσώπου και αιφνίδια αλλαγή του επιπέδου συνείδησης,πρέπει άμεσα να αναζητήσουμε τον παιδίατρο και ενδεχομένως την ένεση αδρεναλίνης.Είναι τότε βέβαιο,ότι όλα τα "τσίσα" του κόσμου δεν θα μπορούν να μας γλιτώσουν...

ΠΑΡΑΚΕΝΤΗΣΗ ΑΥΤΙΟΥ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΩΤΙΤΙΔΕΣ ΚΑΙ ΣΩΛΗΝΙΣΚΟΙ ΑΕΡΙΣΜΟΥ

 Tελευταία διαπιστωνουμε μια νεα «μοδα» που λανσαρουν πολλοι συναδελφοι ΩΡΛ στα παιδια.Την παρακεντηση του τυμπανου υπο αναισθησια και την τοποθετηση σωληνισκων αερισμου.

    Για να ειμαστε σωστοι,η μυριγγοτομη καθε αλλο παρα "μοδα" ειναι.Και σε πολλες περιπτωσεις μπορει να ανακουφισει ενα παιδικο (και οχι μονο) αυτι.Βεβαιως , οπως καθε επεμβατικη πραξη εχει ανεπιθυμητα επακολουθα,γεγονος που πρεπει να μας κανει επιφυλακτικους και «φειδωλους» στην διενεργεια τυμπανοπαρακεντησης,πολυ δε περισσοτερο απο την στιγμη που ομιλουμε για παιδια.

Η λεξη «μοδα» αναφερεται περισσοτερο στο γεγονος,οτι ενω η πραξη αυτη εχει συγκεκριμενες ενδειξεις,πολλοι ΩΡΛ αρχιζουν να την λανσαρουν ολοενα και συχνοτερα (και ευκολοτερα) πειθοντας τους γονεις οτι μαλλον ειναι απαραιτητη σε αρκετες περισσοτερες περιπτωσεις απο οσες πραγματικα την απαιτουν.

    Το αυτι , και αναφερομαστε στο μεσο ους το οποιο βρισκεται οπισθεν του τυμπανου ,ειναι μια κοιλοτητα η οποια αεριζεται πρωταρχικα μεσω της ευσταχιανης σαλπιγγας.Ενος σωληνισκου που φερει σε επαφη το αυτι με την μυτη. Στα παιδια ο σωληνισκος αυτος ειναι βραχυς και εχει περισσοτερο οριζοντια κλιση με αποτελεσμα ΕΥΚΟΛΑ να αποφρασσεται και να δυσλειτουργει.Αυτο απο μονο του ειναι ενας παραγοντας σημαντικος που αρκει για να εμφανισει ενα παιδι ωτιτιδες που πολλες φορες υποτροπιαζουν.                                                                                                    

    Τα παιδια,σε γενικες γραμμες λοιπον,την εχουν την ωτιτιδα «ευκολη».Βεβαιως,καποια πολυ περισσοτερο απο αλλα.Γνωριζουμε επισης οτι η μεση ωτιτιδα συνοδευεται απο την παρουσια υγρου οπισθεν του τυμπανου.Η μανα θα μας πει : «Πηγα το παιδι στον παιδιατρο ή τον ΩΡΛ,μου ειπε οτι εχει ωτιτιδα και οτι βλεπει υγρο στο αυτι». ΟΚ.Αυτο ομως ειναι ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ. Πολλες φορες το υγρο αυτο θα παραμεινει για ενα ευλογο χρονικο διαστημα οπισθεν του τυμπανου,αρκετα μετα αφοτου και η ωτιτιδα θεραπευθει.Και θα απορροφηθει στην πλειονοτητα των περιπτωσεων ΜΟΝΟ ΤΟΥ. Ποσο μπορουμε να περιμενουμε? Σιγουρα 3 μηνες,εχοντας βεβαια το μικρο παιδι υπο παρακολουθηση.

     Απο τα ανωτερω,καταλαβαινετε οτι η παρουσια υγρου δεν συνεπαγεται την παρακεντηση του τυμπανου για την εξοδο του.Και εδω αρχιζει μια λεπτη γραμμη. Ποτε θα την κανω και πότε όχι. Σύχνα κανουμε ολοι μας ιατρικη ξεχνωντας κατι γραμμουλες που λεγονται κατευθυντηριες οδηγιες , απολυτες ενδειξεις και θεραπευτικα πρωτοκολλα. Ολα καταληγουν να ειναι «θεμα γουστου».

Μπορουμε ίσως να συμφωνησουμε στα εξης :

        1.                Ενα υγρο το οποιο παραμενει στο μεσο ους και δεν απορροφαται σε ενα διαστημα 3 μηνων μετα απο μια ωτιτιδα μπορει να δημιουργησει μονο προβληματα.Το υγρο αυτο διαπυειται και δημιουργει μια μαζα που καταλαμβανει το μεσο ους.Πολλες φορες θα δουμε παραλληλα το τυμπανο να εισεχει , (να το «ρουφαει» το αυτι προς τα μεσα) και να αλλαζει χρωμα.

              To αμεσο επακολουθο ειναι το παιδι να μην ακουει καλα.Αναπτυσσει την λεγομενη βαρηκοια αγωγιμοτητος,αφου το υγρο ειναι ενα στρωμα που εμποδιζει την μεταδοση του ηχου.Οι ξενοι για αυτην την περιπτωση χρησιμοποιουν εναν ορο που στην Ελλαδα δεν ευδοκιμει.Watchful waiting,λενε.Περιμενω,αλλα παρακολουθω (...και ακολουθω) την κατασταση προσεκτικα.Συστηνεται η διενεργεια ακουογραμματος καθε 3 μηνες για να εκτιμηθει παραλληλα,ο βαθμος απωλειας της ακοης του παιδιου.Εαν δεν υπαρξει βελτιωση,ΤΟΤΕ θα συζητησουμε την τυμπανοπαρακεντηση ως λυση.

        2. Υπαρχουν παιδια τα οποια εμφανιζουν υποτροπιαζουσες ωτιτιδες σε βαθμο υστεριας.Αυτο ειναι ενα σαφες δειγμα οτι η ευσταχιανη τους σαλπιγγα δυσλειτουργει.Η τυμπανοτομη σε μια τετοια περιπτωση με ταυτογχρονη τοποθετηση σωληνισκων αερισμου μπορει να μας δωσει μια πολυ καλη λυση για τους επομενους 12-18 μηνες,να ελαττώσει κατα πολυ τον αριθμο των υποτροπων και παραλληλα να δωσει  τα χρονικα περιθωρια στην ευσταχιανη σαλπιγγα να μεγαλωσει,να ωριμασει.Και εδω υπαρχει ενδειξη ομως : 3 ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΟΞΕΙΕΣ ΜΕΣΕΣ ΩΤΙΤΙΔΕΣ σε διαστημα 6 μηνων ή 4 ωτιτιδες σε διαστημα ενος ετος με διαπυηση και ρηξη τυμπανου ειναι η βαση απο την οποια μπορουμε να ξεκινησουμε. 

Συνηθως η μυριγγοτομη συνοδευεται απο τοποθετηση σωληνισκων αερισμου,οι οποιοι μενουν για ενα διαστημα ενος ετους και οι οποιοι αεριζουν και ανακουφιζουν το ταλαιπωρημενο μεσο ους.Και μας κερδιζουν χρονο για να αποκατασταθει καλυτερα η ανατομια της ευσταχιανης σαλπιγγας,οπως ηδη εξηγησαμε.Οι σωληνισκοι αυτοι συνηθως θα πεσουν μονοι τους,σπανιοτερα θα χρειαστει μια δευτερη επεμβαση για να αφαιρεθουν.Για οσο διαστημα το παιδι φερει σωληνισκους αερισμου, απαγορεύεται το αυτι να ερθει σε αμεση επαφη με νερο.Ετσι,δεν σημαδευουμε ποτε το αυτι απευθειας με το τηλεφωνο του ντους, ουτε βεβαια και βουταμε το κεφαλι στην θαλασσα.Κατα την απλη κολυμβηση και το μπανιο στο σπιτι,σπανιως δημιουργειται προβλημα.

Συμπερασματικα,προσωπικα ειμαι θιασωτης του να περιμενουμε στα ορια του ανεκτου μια συλλογη υγρου στο μεσο ους χωρις μυριγγοτομη. Το καμπανακι ειναι η παρατεταμενη απωλεια ακοης στα παιδια μας η οποια πολλες φορες συμβαινει μεταξυ 2 και 3 ετων, σε μια ηλικια που το παιδι προσπαθει καθε μερα ολοενα και περισσοτερο να αναπτυξει τον λογο και την επικοινωνια του.Και παιδι που δεν ακουει καλα,δεν μιλαει καλα, δεν επικοινωνει καλα,δεν παιζει με τα αλλα παιδια καλα,με μια λεξη ΜΕΙΟΝΕΚΤΕΙ.Και παρεμποδιζεται πλην της ομιλιας και η ψυχοσωματικη του αναπτυξη.Αυτο ειναι σαφεστατα ΠΕΡΑ απο τα ορια του ανεκτου!